พระวิหารคด (พระระเบียงคด)

          พระวิหารคด (พระระเบียงคด) สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ล้อมพระวิหารหลวงทั้ง 4 ด้าน ความกว้าง 89.60 เมตร ความยาว 98.87 เมตร ระหว่างกลางพระระเบียงคดแต่ละด้าน มีประตูซุ้มจตุรมุข หน้าบันลำยองไม้แกะจำหลักลายปิดทองประดับกระจกสี เป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ พื้นหลังเป็นลายกนกก้านออกช่อหางโต

           บานประตูพระวิหารคนเป็นบานไม้ขนาดใหญ่ มีลายรดน้ำรูปเซี่ยวกาง (ทวารบาล) ยืนบนหลังกิเลน เชิงบานเป็นภาพสัตว์หิมพานต์ต่าง ๆ เช่น นรมฤค กินรี ราชสีห์ คชสีห์ นกหัสดี นกเทศ เหมราช ฯลฯ ภาพหลังบานประตูเป็นภาพเขียนสีน้ำมันรูปตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์
ด้านนอกเป็นผนังทึบกั้นเป็นกำแพงโดยตลอด ภายในพระวิหารคดเป็นโถงเสารับจั่วหลังคาเปิดเข้าหาพระวิหาร

           ในพระวิหารคดเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทอง 156 องค์ ส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ มีพระพุทธรูปปางมารวิชัยบ้างเฉพาะที่มุขของพระวิหารคด พระพุทธรูปเหล่านี้ประดิษฐานบนฐานชกชี ปิดทองคำเปลวประดับกระจกสี พื้นฝาผนังด้านหลังของพระพุทธรูปมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีฝุ่นเป็นลายดอกไม้ร่วง หมายถึงดอกมณฑารพ ดอกไม้แห่งสวรรค์ที่ตกมาบูชาเฉพาะพระพุทธเจ้า แทรกภาพดอกไม้ด้วยนก และสัตว์ปีกบนพื้นแดงคร่ำหรือสีคราม

          หลังคาจตุรมุขพระวิหารคดเป็นรูปกากบาททั้ง 4 มุม ภายในของมุมพระวิหารคดทั้ง 4 มุมนี้ ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ซึ่งจะต่างจากพระพุทธรูปที่ประดิษฐานเรียงรายอยู่ทั้ง 4 มุมนี้ ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ซึ่งจะต่างจากพระพุทธรูปที่ประดิษฐานเรียงรายอยู่ทั้ง 4 ด้าน ของพระวิหารคดที่เป็นปางสมาธิราบทั้งหมด